wepchnął  mnie  los  do  jeziora  pełniejszego  jeszcze

bardziej  tajemnicy,  baśni  i  twórczej  potęgi

chyba  niż  sam  Świteź.  i  się  na  nim  kręgi

zataczają,  się  mieszają  me  i  ludzi  dreszcze 

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*